De afgelopen dagen had de internationale conferentie MetaMeets plaats in Pakhuis De Zwijger in Amsterdam, mede georganiseerd door het PVW. Tijdens deze 'meetup in the meatspace' gaven onder meer Emmanuel Gruijs en Tim Gorree een presentatie aan de diverse aanwezige gebruikers (zowel professionals en amateurs).
Virtuele werelden helpen jonge criminelen bij resocialisatie: jonge criminelen trainen zich in een virtuele wereld in sociale vaardigehden. in een neutrale driedimensionale omgeving die de werkelijkheid zo goed mogelijk nabootst leren zij als werknemer hoe zij zich moeten gedragen om in 'real life' hun baan te behouden. Voor de trainingen, een project van het Innovatielab van de Dienst Justitiele Inrichtingen, zijn robotsystemen in Activeworlds gekoppeld aan bestaande leermiddelen. "De delinquenten hebben een baan in een virtueel bedrijf. Het blijkt dat deze jongeren hiermee tegen geringe kosten ervaring opdoen die hun goed van pas komt bij hun re-integratie", vertelde Emmanuel Gruijs, CEO van AW Europe.
Professionals uit verschillende landen in Europa die voor multinationals deze omgevingen zakelijk benutten bespraken tijdens MetaMeets de mogelijkheden van virtuele werelden voor het bedrijfsleven. Tim Gorree (Nokia) verantwoordelijk voor de aanwezigheid van de Finse telco in cyberspace, presenteerde toepassingen voor de mobiele telefoon. Daarmee wordt het mogelijk direct in 3D te communiceren en informatie uit te wisselen via PDA of mobieltje. Gorree voorspelde dat virtuele omgevingen gebruikt als sociale netwerken, voor bedrijven zeer belangrijk worden, onder meer omdat virtuele ontmoetingen kunnen besparen op reisbudget.
Tijdens de Trend Watcher Of The Year (TWOTY09) uitreiking in Spaces in Amsterdam werd een web 3.0 presentatie dominant geprojecteerd. Een interactief systeem, bedacht door informatie-kunstenaar Ze Moo, stelde de bezoekers in staat live te twitteren via sms, het web en Second Life.
Het thema van TWOTY09 was Open, en daarvoor werd een groot video projectiescherm aan de tafels van het TWOTY09 diner opengegooid, zowel voor de aanwezigen als het publiek online. Mensen konden berichten sturen naar het scherm via de telefoon, via twitter en via een website. Vervolgens verschenen de twitter berichtjes als live-texture op speciale kunstwerken en billboards op de Amsterdamse Sim, wat leidde tot een visueel 3D spektakel. TWOTY vond plaats op 22 april 2009. Meer info: http://twoty.live.nu/
Niet alleen grote groepen kunstenaars, zoals het Berlijnse NewBerlin, die grote acties deed in winkelcentra, Oostenrijkse kunstacademies en Amerikaanse professoren zijn bijzonder actief in Second Life.
Cross-Media productie studio Submarine heeft een documentaire in productie, gericht op een breed publiek, die naar verwachting op diverse nationale televisiezenders zal worden vertoond. Eindelijk een meer diepgaande documentaire op tv, die afwijkt van het klassieke boy-meets-girl verhaal, een verhaal dat immers in de begintijd van het internet ook al "hot" was. Eindelijk een documentaire die vragen stelt over de claim die virtuele werelden leggen op de mogelijkheid die het de gebruikers biedt om zelf hun eigen utopie te creeeren. Een droom, die sinds de jaren 60 in de science fiction boeken reeds beschreven werd: technologie stelt ons in staat God te spelen en zelf onze wereld te creeeren, een wereld die met de ontwikkeling van de technologie, langzaam, steeds realistischer lijkt te worden. Philip Rosedale, oprichter van Second Life, Peter Ludlow, professor en oprichter van diverse virtuele dagbladen en diverse anderen vertellen over deze digitale utopieen.
Het MMIF 2009 is de eerste editie van een jaarlijks wereldwijd filmfestival dat gelijktijdig in cyberspace en Amsterdam plaatsvindt. In Amsterdam zal het plaatsvinden op de laatste dag van de 'Dadamchinima' media kunst tentoonstelling, lopende vanaf december 2008.
MMIF 2009 is een festiviteit van machinima: een nieuwe cinematische kunstvorm, gecreeerd met virtuele werelden en online computer games. Alle acteurs (avatars) worden persoonlijk bestuurd in real-time door echte mensen, hierdoor worden filmscenes geregisseerd en opgenomen. Op 3D web platforms zoals Second Life, kunnen regisseurs hun eigen filmsets maken, tegen relatief lage kosten.
Tijdens MMIF 2009 zullen er meer dan 40 korte machinima video's van over de hele wereld worden vertoond, toegankelijk voor een breed publiek.
De internationale artiesten en regisseurs zullen in-world een discussie voeren en spreken over hun creaties, tevens is er de mogelijkheid andere machinimatografen te ontmoeten.
Virtuele Werelden in het Onderwijs: een aantal successen, maar nog meer onderzoek vereist, aldus De Freitas bij JISC.
In het rapport getiteld 'Serious Virtual Worlds. A Scoping Study' staat Sara de Freitas stil bij een vijftal virtuele wereld toepassingen in het onderwijs. Het rapport is enerzijds geschreven voor docenten en beleidsmakers die geïnteresseerd zijn in het toepassen van virtuele werelden. Anderzijds is het geschreven voor leerlingen om ze te informeren over het gebruik van virtuele werelden voor collaboratieve leerervaringen waarmee hun leren op een hoger niveau getild kan worden. Het rapport is gebaseerd op interviews met meer dan 30 experts op het gebied van virtuele werelden - veelal afkomstig uit Groot-Brittannië en de VS - en op een groot aantal publicaties - veelal wetenschappelijk.
De Freitas maakt een onderscheid tussen role play worlds (beter bekend als MMOGs), social worlds (openere virtuele werelden zoals Second Life), working worlds (openere virtuele werelden speciaal ter ondersteuning van bestaande werksituaties) en training worlds (MMOGs specifiek ontwikkeld voor leerdoeleinden). De cases laten zien dat virtuele werelden gebruikt kunnen worden voor 'mentoring, constructing learning activities, exploratory trails and quests, role plays and rehearsals of skills'. Social worlds, training worlds en corporate worlds hebben de meeste potentie voor educatie en training. Desalniettemin hebben multiplayer role play games de meeste educatieve waarde op langere termijn, aldus de auteur.
De auteur ziet een uitdaging in het ontwikkelen van methodologieën voor het evalueren en valideren van leerervaringen in virtuele werelden en het toepassen ervan op internationale schaal om zo tot beproefde toepassingen te komen. Bovendien ondersteunt ze het werk van ontwikkelaars van virtuele wereld software om tot standaarden te komen, zodat avatars in verschillende virtuele werelden gebruikt kunnen worden en docenten/beleidsmakers makkelijker de kracht van elke virtuele wereld kunnen inzien. Tot slot roept ze op tot verdere onderzoek naar de werking van 'self-organizing communities' die verscheidene entertainment-based MMOGs succesvol maken.
EPN | Platform voor de Informatiesamenleving en het Platform Virtuele Werelden deden onderzoek naar nieuwe kansen voor virtuele omgevingen, en doen suggesties hoe bepaalde grenzen (juridisch, grenzen aan techniek, aan vertrouwen en aan motieven) te verleggen. Bewoners gaven aan 'rechtspraak' in Second Life niet transparant te vinden, 70% verwacht dat deze uit de 'community' zelf ontstaat. In Second Life stelt vooralsnog niet de 'community' de regels, maar de makers van de virtuele wereld die ook de handhaving uitoefenen. Dat is niet democratisch. Initiatieven ter bevordering van transparantie zijn gewenst meent EPN/PVW daarom.
In de fysieke wereld wordt berechting overgelaten aan mensen uit de samenleving die daarvoor zijn opgeleid of gekozen om ter afspiegeling van die samenleving recht te spreken. Het volk berecht zijn eigen burgers (al dan niet getrapt: juryrechtspraak versus benoemde rechters). In Second Life worden users daarentegen 'berecht' door een organisatie die min of meer van bovenaf regels stelt en deze handhaaft. Deze vorm van rechtsgang in Second Life is daarmee niet zo transparant en democratisch als het geval is in de echte wereld. EPN/PVW is van mening dat gang van zaken aandacht verdient en moedigt initiatieven ter bevordering van meer transparantie aan.
Het onderzoek naar de ontwikkelingen in Second Life dat EPN/PVW jaarlijks uitvoert laat voor het eerst ook zien dat er verschillende typen gebruikers zijn. Er zijn er vijf te onderscheiden: 'explorers' kijken vooral hun ogen uit, 'professionals' zijn er om wat te leren, 'roleplayers' spelen hun spel en niets meer, 'searchers' lijken op zoek te zijn naar iets dat ze in de fysieke wereld missen en 'meeters' gaan vooral voor sociaal contact. Dit onderscheid is belangrijk omdat zo veel beter kan worden ingespeeld op de diverse behoeften van gebruikers. Dat bevordert acceptatie van dit medium door de users en ook vanuit het 'Umfelt'.
Door EPN/PVW ondervraagde 'bewoners' van Second Life gaven ook aan dat beginners vaak moeite hebben met aansturen van de avatar en interactie. Omdat het voor nieuwkomers te lang duurt om goed te leren navigeren, in contact te komen met andere mensen en een 'gevoel' te krijgen bij het idee 'virtuele wereld', haken sommigen voortijdig af. Philip Rosedale (voormalig CEO Linden Lab, de bouwer van Second Life) gaf aan dat hard wordt gewerkt aan de gebruiksvriendelijkheid en men zou nieuwkomers sneller leren wat de virtuele wereld inhoudt.
Om verder te kunnen groeien, meer mainstream te worden en brede toepassingsmogelijkheden (denk aan o.a. training, meetings, co-creatie, leren en ook entertainment) nog beter tot hun recht te laten komen dienen de virtuele werelden ook de techniek verbeteren. Onder meer door stabieler te worden, of door - net als het Internet- gedistribueerd op diverse servers over de gehele wereld te draaien. Daarnaast suggereert EPN een betere verbinding met andere virtuele werelden en het reguliere internet. Uit de enquête onder gebruikers van Second Life bleek verder dat een meerderheid de 'virtuele ik' (de avatar) en persoonlijke spullen (bijvoorbeeld voorwerpen of foto's) mee zou willen nemen naar andere werelden. EPN moedigt initiatieven voor één standaard voor virtuele werelden dan ook aan.
Op 18 september organiseert de Commissie Wetenschap en Kunst van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) in samenwerking met de Universiteit van Tilburg en de Vrije Universiteit Brussel een symposium over Identiteit in Virtuele Werelden.
De vraag die deze middag centraal zal staan is ‘wie ben ik?'. Virtuele werelden - web 2.0-applicaties zoals Hyves of Facebook, maar ook games als World of Warcraft - geven ons nieuwe mogelijkheden om compleet iemand anders te zijn, of juist meer onszelf te laten zien. Identificatie op het internet biedt nieuwe kansen voor zelfontplooiing, maar ook nieuwe bedreigingen, bijvoorbeeld voor privacyschending of manipulatie.
In het symposium worden deze uitdagingen belicht vanuit wetenschap en kunst.
Sprekers: Jos de Mul (Erasmus Universiteit Rotterdam), Mireille Hildebrandt (Vrije Universiteit Brussel) en Ronald Leenes (Universiteit van Tilburg). Ilja Leonard Pfeijffer (dichter) gaat in gesprek met Karin Spaink (publiciste) over het verblijven in Second Life, identiteitsvorming, en het leven na Second Life.
Virtuele werelden worden door sommigen gezien als dé volgende stap in de evolutie van het Internet. Niet raar, want platforms als Second Life, Lively en Active Worlds zijn een nieuwe driedimensionale representatie van een web 2.0 omgeving waar gebruikers de content genereren en onderling contact belangrijk is.
De driedimensionale interface verandert de manier van browsen van alleen naar gezamenlijk en benut de mogelijkheden van persoonlijk conctact optimaal. Waar we op Wikipedia, Hyves, Youtube en Delicious tegelijkertijd kijken naar dezelfde tekst of filmpjes, zien we niet wie er nog meer aanwezig zijn. Wie in 3D-omgevingen bouwt aan een ontwerp, een film kijkt, op zoek gaat naar informatie of juist informatie creert, kan dat samen met anderen doen en ook daarwerkelijk dat gezamenlijke gevoel krijgen.
Ook het zoeken naar informatie krijgt een nieuwe dimensie. Bepaalde informatie die op Wiki of met Google niet vinden is, is in bijvoorbeeld Second Life door de juiste mensen aan te spreken vaak wél te achterhalen. Zo geeft de virtuele wereld een extra kanaal om informatie - die je doorgaans uit je netwerk haalt door een belletje te plegen, een sms te sturen of via Instant Messenging iemand aan te spreken - te vergaren.
Deze belangrijke meerwaarden die virtuele omgevingen brengen zijn onderdeel van een áántal stappen richting een intelligent en alomtegenwoordig Web 3.0. De aanwezigheid van het internet (met IPV6 kunnen in theorie alle gebruiksvoorwerpen een IP-adres krijgen en communiceren) zal steeds groter worden, maar minder zichtbaar. De rol die virtuele werelden hierbij onder andere invullen ligt voornamelijk op het vlak van de alomtegenwoordigheid en het ontsluiten van nieuwe (visuele) diensten die ontstaan. EPN heeft een korte film gemaakt over het Web 3.0.
lees meer
